عشق انتخاب نیست....اتفاق است ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گاهی آدم میماند بین بودن یا نبودن!به رفتن که فکر میکنی اتفاقی می افتد که منصرف میشوی!می خواهی بمانی رفتاری را میبینی که

انگار باید بروی!این بلاتکلیفی خودش نوعی جهنم است!!!

"هیچ وقت فراموشت نمیکنم"...(مطمانم که از دهان تو بیرون آمد..اما...)

بگذار بگویم..دیگر از اما و اگر و در لفافه سخن گفتن خسته شده ام...

دیگر از بی تو بودن

ندیدنت

نشنیدنت

از منتظر ماندن خودم

از عذاب دادن من و خودت

از بی خبر رفتنت

از بی خبر ماندنت

از تفکر های تکراری و امید دهنده

از حرف های امید دهنده خودت

مثل"شاید یه روزی مال خودم شدی"

از احمق بودن خودم

از تو

نه  از تو نه...

از روزگار که بر وفق مرادمان نبود

خسته شده ام...

مجبورم وبلاگم رو.خونه ی4سالم رو ترک کنم.درش رو قفل کنم و برم.تا همین جا با تمام خاطراتش دفن بشه.شاید خودمم محو کردم.فقط بخاطر یاد نکردنت!

ایندفه دیگر واقعیست.میروم و پشت سرم را هم نگاه نمیکنم!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اگر روزی رسید که من نبودم وصیت من به تو این است:

خوب بمان,از همان خوب هایی که من عاشقش بودم...!

به قول خودت:یا حق!